چنين با مهرباني خواندنت چيست؟ بدين نا مهرباني راندنت چيست؟ بپرس از اين دل ديوانه ي من که اي بي چاره عاشق ماندنت چيست؟ گفتمش: دل مي‏خري؟! پرسيد چند؟! گفتمش: دل مال تو، تنها بخند. خنده کرد و دل ز دستانم ربود تا به خود باز آمدم او رفته بود دل ز دستش روي خاک افتاده بود جاي پايش روي دل جا مانده بود.